İçindekiler 10 bölüm
tarihinde yayınlandı, tarihinde güncellendi · Klinik psikolog tarafından gözden geçirildi
Üvey baba rolünde en sık yapılan hata, eve girer girmez otorite kurmaya çalışmak. Bu, iyi niyetle ve çoğu zaman “sorumluluk alıyorum” düşüncesiyle yapılıyor ve neredeyse her zaman kalıcı bir direnç üretiyor.
Bu yazı bu rolün kendine özgü zorluklarına odaklanıyor. Çocuğun genel olarak neler yaşadığını üvey çocuk psikolojisi yazısında, annenin tarafındaki karşılığını üvey annelik ve çocukla ilişki kurmak yazısında anlattım.
Otorite Tuzağı
Üvey babanın karşılaştığı en yaygın beklenti şu: eve bir erkek geldi, artık düzen kurulur.
Bu beklenti hem çevreden hem de bazen eşten geliyor. Kimi zaman üvey babanın kendi rol tanımı da bunun üzerine kurulu oluyor.
Sorun şu: otorite ilişkiden doğuyor, ilişkiden önce gelmiyor.
Henüz güven kurmamış bir yetişkinin koyduğu kural, çocuk tarafından kural olarak değil işgal olarak okunuyor. “Sen kimsin ki bana kural koyuyorsun” tepkisi tam olarak buradan geliyor.
Bu tepki alındıktan sonra ilişki kurmak çok daha zor. Bu yüzden sıralamayı doğru kurmak en kritik nokta.
Doğru sıra şu: önce tanıdık bir yetişkin, sonra güvenilir bir yetişkin, en son sınır koyabilen bir yetişkin. Bu son aşama çoğu ailede yıllarla ölçülüyor.
Kuralları Kim Koyar
Başlangıç dönemi için cevap net: öz anne.
Kuralları anne koyar, uygular ve sonucunu takip eder. Üvey baba bu aşamada destekleyici bir konumda kalır.
Bu, üvey babanın evde söz sahibi olmadığı anlamına gelmiyor. Kurallar eşler arasında birlikte belirlenebilir. Ancak çocuğa ileten ve uygulayan taraf öz ebeveyn olmalı.
Bu düzen üvey babayı da koruyor. Çatışmanın merkezinde kalmadığında ilişki kurmak için alan buluyor.
Yetki zamanla geliyor. Çocuk yetişkini güvenilir bulduğunda, onun sınırını da kabul etmeye başlıyor.
Yaşa ve Cinsiyete Göre
Küçük çocuklar. Uyum genellikle daha hızlı. Oyun üzerinden ilişki kurmak bu yaşta en kolay yol.
Okul çağı. Sadakat çatışması belirginleşiyor. Çocuk babasına ihanet ettiğini düşünebiliyor ve mesafe koyuyor.
Ergen erkek çocuklar. En gergin tablo burada. Ergen erkek zaten otoriteyle bir sınav içinde ve eve giren yeni bir erkek doğrudan rekabet konumuna oturuyor. Bu dönemde otorite kurmayı hedeflemek işe yaramıyor. Yan yana durabilmek, ortak bir ilgi bulmak ve çatışmadan kaçınmak daha gerçekçi.
Ergen kız çocuklar. Burada farklı bir hassasiyet var. Fiziksel mesafe, mahremiyet ve odaya girme gibi konularda açık ve tutarlı sınırlar kurmak hem çocuğun rahatlığı hem de üvey babanın korunması açısından gerekli.
İlişki Nasıl Kurulur
Ortak bir zemin bulun. Bir spor, bir oyun, bir tamir işi, bir yürüyüş. Yan yana yapılan etkinlikler karşı karşıya konuşmaktan daha kolay ilişki kuruyor, özellikle erkek çocuklarda.
Bire bir zaman ayırın. Kısa ama düzenli olması, uzun ve seyrek olmasından daha etkili.
Babasının yerini almaya çalışmayın. Bu, çocuğun en çok direndiği şey. Kendi rolünüzü ayrı bir yer olarak kurmak çok daha kolay kabul görüyor.
Babası hakkında konuşmayın. Olumsuz hiçbir yorum yapmayın. Çocuk bunu kendine yönelmiş bir eleştiri gibi alıyor. Bu kural baba hayatta olmadığında da geçerli.
Hitabı zorlamayın. Adınızla hitap edilmesi çoğu ailede en rahat çözüm.
Reddedilmeyi kişisel almayın. İlk dönemdeki direnç size değil duruma. Bunu bilmek kendi tepkinizi yönetmenizi kolaylaştırıyor.
Sabırlı olun ama silik olmayın. Geri çekilmek ile yok olmak farklı şeyler. Evde varlığınızı sürdürün, sadece otorite yarışına girmeyin.
Ekonomik Rol
Bu başlık sık çatışma üretiyor ve açıkça konuşulması gerekiyor.
Üvey babadan çoğu zaman ekonomik katkı bekleniyor. Bu bir aile kararı ve ailelere göre değişiyor.
Bilinmesi gereken şu: ekonomik katkı otomatik olarak yetki getirmiyor. “Ben bakıyorum, o hâlde kural koyarım” denklemi çocukta karşılık beklentisi ve borçluluk duygusu üretiyor.
Ayrıca para üzerinden kurulan ilişki kırılgan oluyor. Ekonomik konularda bir gerginlik yaşandığında ilişkinin tamamı sarsılıyor.
Masraflar konusunda eşler arasında net bir anlaşma yapmak ve bunu çocuğun önünde tartışmamak gerekiyor.
Öz Annenin Sorumluluğu
Bu ilişkinin kurulmasında en belirleyici kişi öz anne.
Kuralları koyması ve uygulaması gerekiyor. Bunu eşine devrettiğinde çatışma doğrudan ona kalıyor.
Çocukla bire bir zamanını koruması gerekiyor. Bu zaman kaybolduğunda çocuk yeni eşi bir yer kaybının sebebi olarak görüyor.
Eşini çocuğun karşısında desteklemesi gerekiyor. Ancak çocuğun rahatsızlığını dinlemekten de vazgeçmemeli. Bu ikisi birbirini dışlamıyor.
Çocuğa yeni eşin babasının yerini almadığını açıkça söylemesi gerekiyor.
Baba Hayatta Değilse
Bu tabloda yaklaşım değişiyor.
Çocuk aktif bir yas sürecinde olabiliyor ve yeni bir erkeğin eve girmesi yası yeniden canlandırabiliyor.
Babanın anısını korumak burada daha da önemli. Fotoğrafların kaldırılmaması, ondan söz edilmesine alan açılması ve anma günlerinin sürdürülmesi güven kuruyor.
Yerini almaya çalışan her girişim bu tabloda çok daha sert bir tepkiyle karşılaşıyor.
Çocuk önceki aile düzenini de yasını tutuyor olabilir; kayıp ve yas süreci yazısı bu açıdan yardımcı.
Üvey Babanın Kendi Yükü
Bu rolde de görünmeyen bir yük var.
Emek harcanıyor, sorumluluk alınıyor ve karşılığında çoğu zaman uzun süre bir yakınlık gelmiyor. Buna bir de “sen karışma” tepkisi eklendiğinde dışlanmışlık duygusu belirginleşiyor.
Bu duygular meşru ve bastırıldıklarında öfkeye dönüşüyor. Öfke de ilişkiyi en hızlı bozan şey.
Bu süreçte kendi destek alanınızı kurmak, eşinizle bu duyguyu konuşabilmek ve gerekirse profesyonel destek almak işlevsel oluyor.
Terapiye Yaklaşımım
Bu konuda ilk ele aldığım şey rol sırası oluyor, çünkü otoritenin ilişkiden önce kurulmaya çalışılması bu tablodaki gerginliğin büyük bölümünü üretiyor. Reddedilmeye yüklenen anlamı da çalışıyoruz. “Beni kabul etmiyor” ile “duruma tepki veriyor” yorumları tamamen farklı davranışlar üretiyor. Çocuktan üvey babayı kabul etmesini hedef olarak istemiyorum, hedef önce çatışmasız bir birlikte yaşam.
Ne Zaman Uzmana Başvurmalı
- Çocukla aranızdaki gerginlik aylar geçmesine rağmen artıyorsa
- Çocukta okul başarısında düşüş, uyku ya da iştah bozukluğu varsa
- Ergen çocukla çatışma öfke patlamalarına dönüşüyorsa
- Eşinizle çocuk üzerinden sürekli tartışıyorsanız
- Kendinizi evde dışlanmış hissediyorsanız
Rolünüzü nerede konumlandıracağınızı belirlemek en zor kısım. Aile terapisi sayfasına bakabilirsiniz.
Sıkça Sorulan Sorular
Üvey baba olarak disiplin verebilir miyim?
Başlangıçta hayır. Kuralları öz anne koyup uygulamalı. En sık yapılan hata eve girer girmez otorite kurmaya çalışmak ve bu neredeyse her zaman kalıcı bir direnç üretiyor.
Çocuk 'sen benim babam değilsin' diyorsa ne demeliyim?
Tartışmayın. 'Haklısın, ben baban değilim. Yine de burada seninle iyi geçinmek istiyorum' gibi bir cevap hem doğru hem de tartışmayı kapatıyor.
Ergen erkek çocuklarla ilişki neden daha gergin?
Ergen erkek zaten otoriteyle sınav içinde ve eve giren yeni bir erkek doğrudan bir rekabet konumuna oturuyor. Bu dönemde otorite değil, yan yana durabilme hedeflenmeli.
Çocuğun masraflarını karşılamalı mıyım?
Bu bir aile kararı ancak ekonomik katkının otomatik olarak yetki getirmediğini bilmek gerekiyor. Para üzerinden kurulan otorite çocukta karşılık beklentisi ve borçluluk duygusu üretiyor.
Baba hayatta değilse yaklaşım değişir mi?
Değişiyor. Çocuk aktif bir yas sürecinde olabiliyor. Babanın anısını korumak ve yerini almaya çalışmamak bu tabloda daha da belirleyici.
Ne kadar sürede kabul görürüm?
Bu ilişkiler yıllarla ölçülüyor. Aylar içinde tam bir yakınlık beklentisi gerçekçi değil ve tutmadığında hem sizde hem çocukta başarısızlık duygusu üretiyor.
Kaynaklar
- Papernow PL, Üvey aile ilişkilerinde gelişim aşamaları
- Amerikan Psikoloji Derneği APA, Making Stepfamilies Work (yeni sekmede açılır)
- Ulusal Ruh Sağlığı Enstitüsü NIMH, Child and Adolescent Mental Health (yeni sekmede açılır)
Bu konuda destek almak ister misiniz?